Licht geeft richting.

Hallo lieve mensen,

Er zijn momenten waarop woorden even zwijgen.

Niet omdat er niets te zeggen valt, maar omdat voelen eerst mag spreken.

De voorbije tijd was zo’n periode van stilte.

Niet leeg, wel vol beweging onder de oppervlakte.

En langzaam ontstond er iets nieuws —geen uitleg, geen richting die vastligt,

maar een beeld. Een verhaal. Een richtingwijzer. Misschien een reflectie.

In deze periode is dit verhaal ontstaan.

Het meisje en de verdwijnende kleuren

Er was eens een meisje dat graag gekleurde steentjes verzamelde.

Elke kleur betekende iets voor haar.

Blauw gaf rust.

Rood gaf kracht.

Geel gaf vrolijkheid.

Groen gaf houvast.

Elke dag legde ze de steentjes netjes in een rij.

Het gaf haar het gevoel dat ze haar wereld begreep.

Maar op een dag kwam er een zachte regenbui.

Het water stroomde over haar steentjes en…de kleuren verdwenen.

Het meisje keek naar haar lege steentjes.

Ze voelde zich even verloren.

Waar moet ik nu op bouwen?

Niets leek nog zeker, niets bleef zoals het was.

Ze probeerde de kleuren terug te brengen, maar telkens wanneer ze een steentje opnieuw kleurde, verdween de kleur weer met de regen.

Tot ze iets opmerkte wat ze nog nooit had gezien.

In de plassen water zag ze kleine lichtjes weerspiegeld.

Niet van de steentjes, maar van hoog boven haar — lichtjes in de hemel.

Ze keek omhoog. Sterretjes, nauwelijks zichtbaar, maar ze bewogen alsof ze haar iets wilden tonen.

Voor het eerst voelde ze een ander soort houvast.

Niet buiten haar, niet in de dingen die ze kon vasthouden, maar in de richting die het licht haar gaf.

Ze begon de steentjes niet meer in een rechte rij te leggen, maar volgde het patroon van de lichtjes. De vormen die ontstonden kende ze niet, maar ze voelden wél juist.

Ze zei stil tegen zichzelf:

“Misschien moet ik mijn houvast niet meer zoeken in wat ik kan vasthouden…maar in wat ik kan voelen.”

Welke aspiratie leeft er nu in jou?

Niet wat je moet bereiken, maar wat je innerlijk richting geeft.

Welke wijsheid wil je in deze nieuwe maan meer ruimte geven in je leven?

Licht, Liefde, kracht

Team Om Shanti

Tussen heiligen en zielen

Hallo lieve mensen,

Een moment om stil te staan

om te herinneren en te verbinden.

Want wat met liefde is gedeeld,

blijft als warm licht in ons hart bestaan.

De dagen worden stiller.

De wind strijkt langs graven en bomen,

en iets ouds in ons herinnert zich:

leven en dood zijn geen tegenpolen,

maar ademhalingen van dezelfde ziel.

Op Allerheiligen vieren we het licht dat mensen ooit hebben gedragen,

het stille, zuivere, soms onopvallende licht van goedheid, moed en trouw.

Niet alleen de grote namen,

maar ook zij die in stilte liefhadden, die zorgden, die verzoenden.

Zij zijn de heiligen van het dagelijks leven.

Op Allerzielen reiken we met zachtheid naar hen

die nog onderweg zijn,

naar de zielen die we missen,

naar dat wat onaf bleef.

We ontsteken een kaars,

niet alleen om te herinneren,

maar om het pad van liefde te verlichten — voor hen en voor onszelf.

Want ieder mens draagt een vonk van heiligheid.

In het gedenken worden we eraan herinnerd

dat ook wij licht kunnen brengen,

dat ieder leven, hoe kwetsbaar ook,

deel is van een groter weefsel van liefde.

Moge deze dagen ons hart openen.

Voor de levenden, voor de doden,

voor alles wat ooit was en nog zal zijn.

Laten we in stilte danken —

en met zachtheid verder leven,

met een warm licht in onze harten.

Laat ons dit licht delen met wie we missen,

zodat liefde verder straalt — van hart tot hart.

Licht, Liefde, Kracht

Team Om Shanti

Schorpioen – van angst naar liefde

Soms moet je door het donker, om te herinneren hoe sterk je licht is.

Hallo lieve mensen,

Na een periode van dromen, innerlijke balans en wikken en wegen, brengt de overgang naar het teken Schorpioen een andere toon.

De zachte energie van Weegschaal maakt plaats voor de vurige, zuiverende kracht van Mars en Pluto. Zij nodigen ons uit om dieper te kijken — onder de oppervlakte van wat zichtbaar is.

In deze periode kan er iets wakker worden: oude angsten, eenzaamheid, zwakheid, gevoelens die we liever niet zien. Toch zijn dit geen vijanden. Ze tonen de plekken waar nog licht wil binnenstromen. Schorpioen leert ons dat zuivering niet gebeurt door te vechten tegen het duister, maar door het te omarmen in bewustzijn.

We leven in een wereld van dualiteit — goed en kwaad, mooi en lelijk, zwak en sterk, waarheid en leugen. Deze tegenpolen zijn geen scheiding, maar een dans. Wanneer we ze leren zien als twee gezichten van één zelfde kracht, komt er een dieper inzicht: het hogere bewustzijn waarin persoonlijkheid en ziel elkaar vinden.Zo naderen we de ware dienstbaarheid — leven ten dienste van het geheel.

In de energie van Schorpioen kunnen ook collectieve angsten aan de oppervlakte komen. Het succes van Halloween weerspiegelt dat we als mensheid nog steeds gefascineerd zijn door het duister. We lachen met angst, spelen met de dood, maar voelen tegelijk de aantrekkingskracht ervan. Wat toont Halloween ons werkelijk?

Misschien hoe diep de mens nog zoekt naar het evenwicht tussen angst en liefde.

Want terwijl angst nieuwswaardig lijkt, blijft liefde vaak stil. Bij Kerstmis vieren we het licht, bij Moeder- en Vaderdag de liefde — maar hoeveel aandacht krijgt dit werkelijk in onze wereld? Hoe diep durven we schoonheid en liefde te erkennen als een kracht, niet enkel als een vluchtige emotie?

Schorpioen nodigt ons uit om deze vragen te stellen:

• Waar blijf ik nog vasthouden aan angst, macht of slachtofferschap?

• Wat wil in mij sterven, zodat iets nieuws geboren kan worden?

• Kan ik liefde, licht en kracht vasthouden ook wanneer het donker wordt?

  
  

Dit is de poort van transformatie — van dood naar wedergeboorte, van duister naar licht. Aan het einde van de Schorpioenperiode verschijnt het vuur van Boogschutter: de pijl die naar de hemel wijst, het licht dat richting geeft. Laten we dus nu, in deze diepte, het licht niet verliezen.

Blijf staan in licht, liefde en kracht — ook te midden van ontzagwekkende momenten. Zo wordt elke angst een poort naar bewustzijn, en elke schaduw een uitnodiging tot groei.

Licht, Liefde, Kracht

Team Om Shanti

Soms toont het leven ons het vuur dat vanbinnen brandt —

het zuivert, het smelt, het maakt ruimte voor nieuw begin.

Waar angst heelt, wordt liefde geboren.

“Het is altijd het donkerst, net voor de dageraad.” 

(Florence + The Machine – Shake It Out)

https://www.youtube.com/watch?list=RDWbN0nX61rIs&v=WbN0nX61rIs