Mijn stroom draagt mij

Er wordt veel verteld, maar in mij ken ik de weg.

Hallo lieve mensen

Soms raak je het even kwijt.

Niet omdat je verloren bent,

maar omdat er zoveel stemmen zijn

die je vertellen waarheen.

Ze bedoelen het goed.

Ze wijzen, sturen, duwen zachtjes.

En toch …

iets in jou wordt stil.

Tot er een moment komt

waarop je niet meer luistert naar buiten,

maar opnieuw naar binnen.

Heel zacht.

Bijna onmerkbaar.

Blijf voelen…

Niet zeker.

Niet zonder angst.

Maar wel van jou.

En dan, ergens onderweg,

voel je het weer.

De stroom.

De ruimte.

De vrijheid.

Alsof je niets hoeft te zoeken,

maar enkel te herinneren

wie je altijd al was.

En diep vanbinnen weet je:

Vrijheid is niet iets

dat iemand je kan geven.

Het is iets

dat je terugvindt

wanneer je durft te luisteren

naar je eigen stroom.

Waar in jouw leven voel jij dat iets in jou

opnieuw wil bewegen?

Licht, Liefde, Kracht

Om Shanti

Wil je graag op de hoogte blijven van nieuwe blogverhalen?

Schrijf je in voor Zielspost, zo mis je er geen.

Inschrijven kan via de website of via onderstaande link.

Zielspost

Terug naar de oceaan

Lieve mensen

Na de storm wordt het stiller in het water,

maar vanbinnen beweegt nog veel.

Een kleine vis zwemt onrustig rond.

“Het klopt niet,” zegt hij.

“Ik hoor hier niet… maar ik weet niet meer waar dan wel.”

Een andere vis komt dichterbij.

Rustig.

“Wat voel je?” vraagt hij.

“Boosheid… en verdriet,” zegt de kleine vis.

“Alsof ik iets kwijt ben.

Alsof ik ergens thuishoor, maar de weg niet meer ken.”

Even blijft het stil.

“Ze zeggen dat ik die kant op moet,” gaat hij verder,

“maar niets voelt echt juist.”

De andere vis antwoordt zacht:

“Misschien is de weg niet iets wat je moet zoeken,

maar iets wat je vanbinnen al kent.”

De kleine vis vertraagt.

“En als ik verkeerd zwem?”

“Dan leer je voelen,” zegt de ander.

“En dat brengt je dichter bij jezelf.”

De kleine vis kijkt naar de verte.

“Denk je dat ik het zal vinden?”

De andere vis glimlacht.

“Je hoeft het niet te vinden.

Je hoeft alleen te blijven bewegen

in de richting die vanbinnen klopt.”

De kleine vis knikt …

en zwemt.

Soms raken we, net als de walvis, ver van onze natuurlijke bedding.

Er zijn handen die helpen, richtingen die worden aangereikt, mensen die meeleven.

En toch…

is er een diep innerlijk weten dat ons uiteindelijk terugleidt.

Niet door harder te zoeken, maar door dieper te voelen.

Waar in jouw leven voel je dat je misschien “verdwaald” bent…

en wat in jou weet eigenlijk al de richting?

Licht, Liefde, Kracht!

Om Shanti

Wil je graag op de hoogte blijven van nieuwe blogverhalen?

Schrijf je in voor Zielspost, zo mis je er geen.

Inschrijven kan via de website of via onderstaande link.

Zielspost

De vissen en het verre licht

Vanuit het geheel zijn we een

Lieve mensen,

Na de storm,

gedragen door de kracht die ze in zichzelf hadden ontdekt,

zwommen de vissen verder.

Het water was rustig, maar in de verte zagen ze iets vreemds.

Een zacht, helder licht dat niet van het water leek te komen.

“Wat is dat?” vroeg een jonge vis.

Niemand wist het precies, maar hun nieuwsgierigheid werd gewekt.

Ze besloten het licht te volgen.

Ze zwommen verder dan ze ooit waren gegaan.

Het water werd stiller, dieper… en anders.

Plots kwamen ze op een plek waar het water zo helder was

dat het leek alsof er geen grens meer was tussen boven en beneden.

Voorzichtig keek één van de vissen omhoog.

En daar zag hij iets wat hij nog nooit had gezien.

Niet alleen het water.

Niet alleen de oever.

Maar het geheel.

De aarde, het water, de bloemen, de lucht… alles samen.

Eén geheel, gedragen in stilte.

De vis bleef even stil.

“Van hieruit… lijkt alles één,” fluisterde hij.

“Er is geen verschil meer.”

De andere vissen keken ook.

Wat eerst zo belangrijk leek — wie sneller zwom, wie anders was,

wie zijn weg nog zocht — viel langzaam weg.

Ze voelden iets anders.

Rust.

Herkenning.

Alsof ze allemaal deel waren van hetzelfde.

Na een tijdje draaiden ze zich weer om en zwommen terug.

Terug naar het water dat ze kenden.

Terug naar hun eigen plek.

Maar iets was veranderd.

Ze wisten nu…

Dat wat ze zochten,

al die tijd al aanwezig was.

Hier.

In het water.

In henzelf.

Wat verandert er voor jou als je even afstand neemt

en het geheel bekijkt?

Licht, Liefde, Kracht!

Om Shanti

Wil je graag op de hoogte blijven van nieuwe blogverhalen?

Schrijf je in voor Zielspost, zo mis je er geen.

Inschrijven kan via de website of via onderstaande link.

Zielspost