Verbondenheid begint niet buiten jezelf, maar vanbinnen.

Vaak trekken verschillende delen van ons in een andere richting. We willen vooruit, maar houden onszelf tegen. We verlangen naar rust, terwijl ons hoofd blijft zoeken. We tonen één kant van onszelf en verbergen een andere.

Innerlijke eenheid ontstaat wanneer ook de minder bekende of kwetsbare delen een plaats mogen krijgen. Niets hoeft perfect te zijn. Alles mag meewerken aan wie je bent.

Vanuit die innerlijke verbondenheid wordt ook verbinding met anderen natuurlijker. Je hoeft jezelf niet meer te bewijzen of aan te passen. Je mag eenvoudig aanwezig zijn.