Blijmoedigheid is meer dan een goed humeur. Ze ontstaat wanneer ons innerlijk niet langer voortdurend heen en weer wordt geslingerd door wat er rondom ons gebeurt.

Emoties mogen er zijn. Ze hoeven niet onderdrukt te worden, maar ook niet onmiddellijk gevolgd. Zoals het water van een meer vanzelf weer helder wordt wanneer de wind gaat liggen, zo vinden ook gevoelens hun natuurlijke evenwicht wanneer we ze de tijd geven.

Soms helpt het om even niets te beslissen. Een wandeling, stilte of een eenvoudig moment van aandacht brengt vaak meer rust dan eindeloos blijven nadenken.

Vanuit die innerlijke helderheid ontstaat een vreugde die niet afhankelijk is van de omstandigheden.

Misschien is dat wat wijze mensen uitstralen. Niet dat ze geen emoties meer kennen, maar dat ze geleerd hebben erop te vertrouwen dat ook emoties weer voorbijgaan.